Ποτέ δε συμπάθησα τα blogroll· αν είναι να προτείνεις κάτι, επέλεξε 5, 10, 20 πράγματα και γράψε μια μικρή περιγραφή με το γιατί τα προτείνεις, κατά προτίμηση με μια ομαδοποίηση για να έχει νόημα αυτό που κάνεις στον παραλήπτη του μηνύματος. Έχει νόημα να με συναντήσεις και να μου δώσεις ένα κατεβατό με 30-50 ονόματα ανθρώπων που εκτιμας; Αν όχι, τότε μάλλον δε θα πρέπει να το κάνεις ούτε σαν διαδικτυακή κουτσή Μαρία.

Ένας από τους κυριότερους λόγους που τα περισσότερα ιστολόγια κλείνουν είναι επειδή μερικά πράγματα που κάνουν δεν έχουν νόημα και αντίκρισμα στην προσωπικότητα του ιδιοκτήτη τους. “Just be yourself” που λένε…

<div class="imagelink floatright">
  <a href="/photos/album/image.jpg.html">
    <img src="/photos/album/image_thumbnail.jpg" width="200" height="89" alt="blah" />
   </a>
</div>

ενώ θα μπορούσα κάλλιστα να γράφω μόνο κάτι σαν το εξής mediawiki-επηρεασμένο, XML-διατυπωμένο κωδικάκι:

<g2image>album/image.jpg|200|right</g2image>

και όλη τη χαμαλοδουλειά της ανατικατάστασης να την κάνει το σύστημα αυτόματα και καλύτερα από μένα. Γι’ αυτό εξ’ άλλου δεν φτιάξαμε τους υπολογιστές; Για τις δουλειές που μπορούν να γίνουν αυτόματα;

Μια που θα φτιάξω ένα φίλτρο για τα <g2image> tags, είπα να φτιάξω ένα γενικό μηχανισμό ώστε να μπορώ να το χρησιμοποιήσω και για το χρηστικότατο markdown και τα smartypants που χρησιμοποιώ στις περισσότερες ιστοσελίδες μου αλλά και μελλοντικά για νέες ταμπέλες (tags) που θα χρειαστώ. (Κρίνοντας από την προηγούμενη καταχώρηση, ένα <dialogue> ίσως χρειαστεί κάποια στιγμή).

Η όλη δουλειά υλοποιήθηκε στο αρχείο filters.php, το οποίο είναι τεκμηριωμένο για όποιον θέλει να το χρησιμοποιήσει. Ίσως προσθέσω το hook-up στο gallery codex, μια και είναι βέβαιο ότι θα το χρειαστεί κάποιος.

Με αυτό τον τρόπο, μπορώ να χρησιμοποιώ markup και εικόνες από το gallery αρκετά εύκολα, οπουδήποτε, αλλά και να “μαρκάρω” ευκολότερα κείμενο που είναι γραμμένο σε markup ή χρειάζεται διόρθωση στα σημεία στίξης.

Άντε, έφτιαξα κι ένα παράδειγμα, έτσι για το χάζι. Μπορείτε να δείτε τον κώδικα του παραδείγματος, και το αποτέλεσμα που παράγει. Neat, ain’t it?

Γιατί;

Εξ ορισμού, οι περισσότεροι διακομιστές ιστού (web servers) επιστρέφουν ένα απλό “404 not found” μήνυμα σφάλματος όταν ζητούνται να εξυπηρετήσουν μια αίτηση για μια σελίδα την οποία δεν έχουν. Άλλα συχνά μηνύματα σφαλάτων είναι τα 400 (bad request), 401 (authorization required), 403 (forbidden) και 500 (internal server error). Όλα τα μηνύματα μπορείτε να τα βρείτε στη σχετική σελίδα του προτύπου HTTP.

Τα μηνύματα σφαλμάτων, σε κάθε περίπτωση (στο web ή όχι, στον κόσμο των Η/Υ ή όχι), οφείλουν να να είναι γραμμένα σε απλή γλώσσα, να είναι κατανοητά από απλούς χρήστες, να είναι ακριβή στο τι μπορεί να πήγε λάθος και να είναι εποικοδομητικά παρέχοντας συμβουλές για επιδιόρθωση του προβλήματος.

Τα παραπάνω κάθε άλλο συμβαίνουν με τα προκαθορισμένα μηνύματα σφαλμάτων των εξυπηρετητών ιστού. Γι’ αυτό, κάθε διαχειριστής ιστοχώρου (webmaster), καλό θα ήταν να παρέχει προσαρμοσέμενες σελίδες σφαλμάτων. Ένας άλλος λόγος (μεταξύ πολλών) μπορεί να είναι μια αναδιοργάνωση του ιστοχώρου η οποία είχε ως αποτέλεσμα την αλλαγή των URL ενός συνόλου σελίδων — ο χρήστης θα ήταν καλό να μάθει πώς θα βρει τη νέα τοποθεσία των σελίδων αυτών.

Πώς;

Για να ορίσουμε στον apache web server να χρησιμοποιήσει τις δικές μας προαρμοσμένες σελίδες για τα παραπάνω σφάλματα, προσθέτουμε τις παρακάτω γραμμές στο .htaccess αρχείο στον αρχικό κατάλογο του ιστοχώρου μας:

ErrorDocument 400 /errors/error400.html
ErrorDocument 401 /errors/error401.html
ErrorDocument 403 /errors/error403.html
ErrorDocument 404 /errors/error404.html
ErrorDocument 500 /errors/error500.html

Κατόπιν, δημιουργούμε τον υποκατάλογο errors/ στη σελίδα μας και βάζουμε τις σελίδες σφαλμάτων μας μέσα (οι οποίες μπορεί να είναι HTML, PHP, κλπ).

Τι;

Σχετικά με το περιεχόμενο των σελίδων, το πιο σημαντικό δηλαδή.

1. Σχεδιάστε τη μορφή της σελίδας σφάλματος ώστε να είναι παρόμοια με του ιστοχώρου ώστε ο χρήστης να μην καταλάβει εσφαλμένα ότι δεν βρίσκεται πλέον στον ιστοχώρο.
2. Πρέπει να είναι φανερό ότι η σελίδα αποτελεί σελίδα σφάλματος και όχι κανονική σελίδα του ιστοχώρου, πχ. με τη χρήση μεγάλων γραμμάτων, πιθανότατα κόκκινης απόχρωσης.
3. Ο αριθμός του σφάλματος, ειδικά στην περίπτωση του 404, πρέπει είναι εμφανής, μια και χαρακτηρίζει καθολικά στο Διαδίκτυο, με τον πιο απόλυτο τρόπο, το σφάλμα που συνέβη. Ο καλύτερος τρόπος να περιγράψετε το σφάλμα 404 είναι να φαίνεται ξεκάθαρα στη σελίδα ο αριθμός 404.
4. Ο τίτλος του προβλήματος πρέπει να βρίσκεται οποωσδήποτε στο πεδίο <title>, και επίσης στην αρχή της σελίδας, πριν τα πιθανά αστειάκια, ώστε τα ΑμεΑ που χρησιμοποιούν αναγνώστες σελίδων να αναγνωρίσουν το πρόβλημα γρήγορα.
5. Η σελίδα είναι επιθυμητό να περιέχει μια περιγραφή στην αγγλική γλώσσα, τουλάχιστον του τύπου του σφάλματος.
6. Περιγράψτε για αρχή το πρόβλημα που βρέθηκε και κατόπιν αναφέρετε ένα-ένα τους πιο πιθανούς λόγους που συνέβη το σφάλμα, για τον συγκεκριμένο ιστοχώρο. Για παράδειγμα, κάποιος ιστοχώρος μπορεί να περιέχει κάποιες σελίδες που να καταλήγουν σε .html και κάποιες σε .htm ή πρόσφατα να αναδιοργανώθηκε ένα μεγάλο μέρος του, με αποτέλεσμα να αλλάξουν πολλές σελίδες ονόματα (κάτι ιδιαίτερα άσχημο, το οποίο πρέπει σε κάθε περίπτωση να αποφεύγεται χρησιμοποιώντας καθολικά, μόνιμα URL).
7. Αν μπορείτε, ελέγξτε το URL της αίτησης ώστε να αναγνωρίσετε ένα πιθανό πρόβλημα (π.χ. αν μεταφέρατε πρόσφατα την γκαλερί σας από το /gallery στο /photos, μπορείτε να διορθώσετε την αίτηση ή να συμβουλέψετε ανάλογα τον χρήστη που έκανε μια αίτηση για τον παλιό κατάλογο).
8. Τέλος, η σελίδα σφάλματος πρέπει να περιέχει ένα κουτί αναζήτησης, ή ένα σύνδεσμο σε αυτό ώστε να αναζητήσει ο χρήστης άμεσα τη σελίδα που τον ενδιαφέρει.

Τα προσωπικά αποτελέσματα εφαρμογής των παραπάνω, μπορείτε να βρείτε στις σελίδες σφαλμάτων 403 και 404 του ιστοχώρου αυτού.

Για πιο προχωρημένους ελέγχους στο σφάλμα 404, δείτε το άρθρο του A list apart με τίτλο “The Perfect 404“.

Με το διαφωτιστικό σχόλιο του Άγγελου Ορφανάκου, έμαθα ότι το Markdown syntax του John Gruber έχει γίνει ported σε PHP, εν ονόματι (τι άλλο) PHP Markdown.

Ρίγη συγκίνσης διαπέρασαν το κορμί μου.

Τουλάχιστον συγκλονιστικό.

Το φανταστικό χαρακτηριστικό του Markdown σε σχέση με άλλα συντακτικά text-2-html είναι ότι είναι φτιαγμένο έτσι ώστε να είναι όσο το δυνατόν πιο αναγνώσιμο και κατανοητό από μόνο του. Αυτό σημαίνει ότι το κείμενο είναι τόσο καθαρό, ώστε να μπορεί να δημοσιευτεί όπως είναι, χωρίς να φαίνονται χαρακτήρες ελέγχου ή εντολές φορμαρίσματος. Για το σκοπό αυτό, οι δημιουργοί του εμπνεύστηκαν από τη σύνταξη των email αντί των ιστοσελίδων (εξού και το markdown αντί markup).

Για να μην κάθομαι να γράφω όλα τα εντυπωσιακά χαρακτηριστικά, σας παραπέμπω στη σελίδα του markdown. Για να το θέσω όσο πιο απλά γίνεται, ο μόνος λόγος που επέλεξα το κουτσουρεμένο Text_Wiki ήταν ότι το Markdown ήταν γραμμένο σε Perl και έπαψα προ πολλού να γράφω perl.

Εκτός όλων αυτών, ο Aaron Swartz έφτιαξε το πολύ χρήσιμο html2text με το οποίο μπορεί κανείς να μετατρέψει HTML σελίδες σε markdown format.

Όσο για την υλοποίηση, δεν υπάρχει και πολλά να πω: Απλά κάνεις include_once "markdown.php"; και τελείωσες: echo Markdown($wikitext);.

Για του λόγου το αληθές, δείτε τον markdown κώδικα αυτής της καταχώρησης και της αρχικής σελίδας του ιστοχώρου μου.