-
Κολατσίζειν — #14: Κρεμούλα
-
Κάποιους θα τους θυμίζει γιαγιά στα τους παιδικά χρόνια, άλλους απογευματινή μυρωδιά κανέλας, άλλους μπουγάτσα χωρίς το φύλλο. Ένα κλασικό, γλυκό και γευστικό κολατσιό.
Υλικά (για 1 άτομο):
- 1 αυγό
- 1 ποτήρι γάλα
- 1 κουταλιά άνθος αραβοσίτου (corn flour)
- 1 κουταλιά ζάχαρη
- 1 τζούρα εκχύλισμα βανίλιας
Το “ψητό” (5 λεπτά):
- Βάζουμε το γάλα να ζεστάνει (όχι να κάψει) σε ένα κατσαρολάκι.
- Παράλληλα, χτυπάμε με σύρμα σε ένα ευρύχωρο μπωλ το αυγό καλά, καθώς προσθέτουμε το αλεύρι, τη ζάχαρη και τη βανίλια, μέχρι να γίνουν ένα λείο μίγμα.
- Παίρνουμε λίγο-λίγο ζεστό γάλα και το βάζουμε στο μίγμα πολύ αργά, ανακατεύοντας συνεχώς. Το κάνουμε αυτό για περίπου το 1/3 του γάλακτος (η ιδέα είναι να αυξήσουμε λίγο τη θερμοκρασία του μίγματος πριν προχωρήσουμε στο επόμενο βήμα).
- Πάμε να ρίξουμε το μίγμα στο κατσαρολάκι τώρα: ανακατεύοντας συνεχώς το υπόλοιπο γάλα, χύνουμε το μίγμα στο κατσαρολάκι πολύ αργά.
- Συνεχίζουμε να ανακετεύουμε μέχρι να πήξει το μίγμα σε μια παχύρρεστη κρέμα (όχι εντελώς πηγμένη). Αν χρειαστεί λίγο αραίωμα, προσθέτουμε γάλα, αν χρειαστεί λίγο πήξιμο, προσθέτουμε άνθος αραβοσίτου.
Σερβίρεται ζεστή η κρύα, σκέτη, με κανέλα ή σοκολάτα, για απογευματινό ή βραδινό. Αντέχει σκεπασμένη στο ψυγείο για μερικές ημέρες.
Άπλυτα: Μπωλ, κουτάλι, κατσαρολάκι, σύρμα.
Advanced recipe for kitchen hackers
Ενισχυεμένη κρέμα++ σε ταψί (για πάρτυ κλπ) της γιαγιάς μου Τούλλας: Βάζουμε αρκετή κρέμα (4 αυγά) σε μεγάλο μπωλ/πυρέξ. Παίρνουμε 300 g φύλλα κρούστας, τα ζαρώνουμε σε ένα ταψί και τα περιχύνουμε με λιωμένο βούτυρο. Σε 10 λεπτά στο φούρνο θα έχουν ξεραθεί σε όμορφες αποχρώσεις. Τα σπάμε σε κομμάτια πάνω από την κρέμα μέχρι να φτιάξουν μια γερή στρώση από ψημένο φύλλο. Πασπαλίζουμε με ζάχαρη άχνη και κανέλα.
-
in the night, Πέμπτη 10 Απριλίου 2008
[ Random ] |
Permalink
| Comment!
Η κρέμα κυβερνάει!
Μια παραλλαγή της συνταγής με φύλλο που κάνουμε εμείς είναι με κλασσικό φύλλο σφολιάτας, που το κόβουμε σε μικρά-μικρά κομματάκια ή τα “τσαλακώνουμε” κάμποσο, τα ανακατεύουμε με την κρέμα, και τα ψήνουμε μαζί με την κρέμα για λίγο.
“Poor man’s μπουγάτσα στο πιτς φιτίλι”
Το σχόλιό σου περί “άπλυτων σκευών” ήταν όλα τα λεφτά. Αχ, πόσο καταλαβαίνς τους lonely riders, ιδίως… της κουζίνας! Άσχετο, επειδή τώρα ανακάλυψα το blog σου και το βρήκα ενδιαφέρον, ρίξε μια ματιά και στο δικό μου. Πιστεύω πως έχει υλικό που θα σ’ ενδιαφέρει (δεν αναφέρομαι σε συνταγές…)
BYE!