-
Περί μηνύσεων και δρώμενων στο Διαδίκτυο
-
Ο Αστέρης, ως συνήθως, έχει κάνει ένα πολύ καλό ρεζουμέ (αρχικό άρθρο στα ελληνικά) της αποκρουστικής μήνυσης προς το blogme.gr, η είδηση της οποίας κυκλοφόρησε στο ελληνικό (και όχι μόνο) Διαδίκτυο..
Όποιου η μήνυση του φάνηκε πρωτοφανής, απρόσμενη ή δεν ξέρω τι άλλο, τότε μάλλον πρέπει να βγει κάτω από την πέτρα που βρίσκεται: Τέτοιες ποταπές, ελεεινές, ατιμωτικές, τιποτένιες μηνύσεις εκβιασμού γίνονται καθημερινά στον κόσμο μας και κάποια στιγμή λογικό είναι να αρχίσουν να γίνονται και για τα δρώμενα του Διαδικτύου.
Είμαι μάλιστα βέβαιος ότι πολλοί από αυτούς που αναφώνησαν “Πρωτάκουστο!” θα χρησιμοποιούσαν οι ίδιοι τη μήνυση ως μέσο επίλυσης διαφορών ή για εκβιασμό αν τους δινόταν η ευκαιρία. Υπάρχουν αρκετοί από δαύτους στον κόσμο μας, που μηνύουν γείτονες, φίλους, συγγενείς…
Είναι ξεκάθαρο πως το άτομο που διώκει ποινικώς έναν άνθρωπο, τον αδελφό του, επειδή δεν είναι της ίδιας άποψης, είναι ένα τέρας.
ΒολταίροςΤέρατα. Έτσι έχουμε καταντήσει.
Σιγά σιγά πρέπει αυτό που λέω συχνά σε φίλους ιστολόγους να αρχίσει να γίνεται κρυστάλλινα ξεκάθαρο: Το Διαδίκτυο είναι η προέκταση της κανονικής μας ζωής. Τα ιστολόγια είναι το καθρέφτισμα του προφορικού και γραπτού μας λόγου και οι ηλεκτρονικές μας προσωπικότητες είμαστε εμείς οι ίδιοι. Όποιος υποκρίνεται ότι το Διαδίκτυο είναι ένας άλλος κόσμος, λανθάνεται οικτρά.
Κάποια πράγματα στον κόσμο μας είναι κακοφτιαγμένα κι έχουν συγκεντρώσει αρκετή δύναμη για να μολύνουν ό,τι ακουμπούν. Παραδείγματα; Πολλά. Οι τεράστιες επιχειρήσεις, τα γραφεία πατεντών, ένα διεφθαρμένο πρόσωπο σε ισχύουσα θέση, οι κυβερνήσεις που χτυπάνε κάτω από τη ζώνη, τα ισχυρά ΜΜΕ, ένας κανένας που πήρε το νόμο στα χέρια του. Ένας άθλιος μηνυτής.
Όλοι αυτοί σιγά σιγά αρχίζουν να φλερτάρουν πρόστυχα κάτω από το τραπέζι με τα λευκά μπούτια της ελευθερίας στο Διαδίκτυο και σιγά σιγά καινούριοι, ψηφιακοί τρόποι εδραιώνονται για να συνεχίσει το μεγάλο ψάρι να τρώει το μικρό.
Η ερώτηση είναι, γιατί δεν αφήνετε τις κλάψες και να κάνετε επιτέλους κάτι για αυτό.

Pieter Bruegel, “Τα μεγάλα ψάρια τρώνε τα μικρά”.

