Εκτιμώ τους ιστολόγους που δεν ξεχνούν ή αδιαφορούν για το ιστολόγιο τους αλλά το αγαπάνε και το έχουν ανάγκη σχετικά συχνά (1 φορά τον μήνα/δίμηνο δεν είναι “συχνά”).

Επίσης, το να γράφεις πολλά σε λίγες μέρες και μετά, χωρίς κάποιο σημαντικό λόγο, να μην γράψεις τίποτα για μήνες (μήνες, όχι μέρες…) δείχνει μάλλον ότι δεν έχεις και σε πολλή εκτίμηση το ιστολόγιο σου — και συνεπώς τους αναγνώστες σου.

Δικαίωμα σου φυσικά να το κάνεις, αλλά δικαίωμα μου κι εμένα να εκτιμώ ιστολόγια που έχουν συχνά κάτι αξιόλογο να πούνε.

1) Αν στο περί συχνότητας posts περιλαμβάνεις και το “6 post σε μια μέρα και 1 μετά από πέντε μέρες,” τότε θα διαφωνήσω. Δε γίνεται να γράφουμε συνέχεια, ενδιαφέροντα πράγματα τουλάχιστον!

2) Περί ανωνυμίας… Είχα παλιότερα ένα blog στα Αγγλικά, και με ονοματεπώνυμο… Ήταν το πιο βαρετό blog ever. Κυρίως το στα Αγγλικά με πείραζε, αλλά δε μπορούσα να γράψω τίποτα το ενδιαφέρον. Το πρόβλημα ήταν φυσικά επαγγελματικό. Έψαξα τώρα να βρω ένα ωραίο post που είδα προχθές, νομίζω στο Crooked Timber, περί προβλημάτων που είχε κάποιος ακαδημαϊκός με το blog του με ονοματεπώνυμο, μα δε μπόρεσα να το βρω ξανά.

dystropoppygus
1 – Υπάρχουν ελάχιστες περιπτώσεις που η ανωνυμία είναι επιβεβλημένη για επαγγελματικούς λόγους (όταν το ιστολόγιο σχολιάζει τον εργοδότη του, λ.χ.).

Φαντάζεστε κ. Δυστροπόπυγκους να έκανε ένας εργοδότης ένα blog και να σχολίαζε τον υπάλληλό του; Σίγουρα δε το φαντάζεστε. Να είστε σίγουρος όμως πως θα είχε πολύ περισσότερο χαβαλέ.

Αυτό δεν το καταλαβαίνω.
(Διαφωνώ δηλαδή, απλά το γράφω με ευγενικό τρόπο).

Γιατί θα έπρεπε να υπάρχει μια σταθερή συχνότητα γραφής δηλαδή;

Περί αυτού, υπάρχει συγκεκριμένη πρόβλεψη της νομοθεσίας, αν είναι σύντομη η παράθεση και γίνεται απόδοση κυριότητας (πως αλλιώς θα κάνεις αναφορά σε άλλο μέσο;). Η δεοντολογία που δεσμεύει τους δημοσιογράφους, ειδικά σ’ αυτό το σημείο, δεσμεύει κι εμάς. Όσον αφορά την αισθητική της αντιγραφής (σχέση μεγέθους πρωτότυπου κειμένου προς αντιγραμμένο), “περί ορέξεως κολοκυθόπιτα”. Προσωπικά, προσπαθώ για μιά αναλογία 2/1 τουλάχιστον, κι ας μην τα καταφέρνω πάντα. (Btw, την έκανα κι εγώ την κουτσουκέλα μου, στο τελευταίο post σήμερα, κι ας μου έδωσε αναδρομικά την άδεια ο συγγραφέας).

Για τις περιπτώσεις που το πράγμα ξεφεύγει, αν δεν αρχίσουν να γίνονται μηνύσεις, δεν πρόκειται να αντιμετωπιστεί το πρόβλημα. Εγώ πάντως, έχω ακούσει πιό συχνά για παράνομες αντιγραφές κειμένων κάποιων blogs σε φόρουμ και εφημερίδες παρά για το αντίθετο.

Προσωπικά τίποτε απ’ αυτά που αναφέρετε δεν με ενοχλεί στα ιστολόγια.

[...]

Δημήτρης Γλέζος (14/7): Tο σχόλιο διαγράφτηκε. Το κείμενο εξέφραζε τις προσωπικές απόψεις του σχολιαστή (σε σημεία εκτός θέματος) και απευθυνόταν προς τον συγγραφέα μόνο. Παρακαλώ, για οτιδήποτε εκτός θέματος ή προσωπικό, χρησιμοποιήστε τα στοιχεία επικοινωνίας μου.

11. Τα copy-paste κείμενα από εφημερίδες, περιοδικά, άλλα blogs, διάφορα site (τελευταία παίζει πολύ το mpakouros.com), βιβλία, τοίχους, κτλ… Ακόμα και όταν μπαίνεις στον κόπο να μας πεις από που τα πήρες, πάλι copy-paste είναι… Προσωπική εξαίρεση οι στίχοι από τραγούδια…